sábado, 29 de diciembre de 2007

Bleeding love

Dicen que no te podré tener, pero no me importa lo que digan. Solo hay amistad, pero en mi sigue viviendo la esperanza. Una rayo de luz en un día sombrío. Tu a mi lado y yo contigo. En esta vida todo puede ser, y yo sueño contigo.
Creíste que no iba a suceder, creí que nunca iba a suceder, pero está pasando. La amistad que nos une, ahora está cambiando. Sigo a tu lado y tu no sospechas nada, y yo espero sin esperar nada a cambio.
Hoy solo pido que sientas algo por mí. Lo deseo con todas mis fuerzas, sé que puede ser. Y ahora sangro herido por el dolor, pero apareces tu y mis heridas parecen sanar.
Te tengo y no te tengo, gran contradicción. Un si y un no, querer y no poder. Pero me mantengo firme no pierdo la esperanza, pues sé que en esta vida todo puede suceder.
Una música de fondo y pienso en ti. En tu forma de hacer que en un día sombrío salga el sol. Y no te tengo y te deseo, hoy más que ayer. Y no te tengo pero sé que todo puede ser...



"Bleeding love" de Leona Lewis

No puedo dejar de escuchar esta canción. Aquí os pongo la traducción:

ESTANDO TAN CERCA DEL AMOR
NO NECESITÉ DEL DOLOR
CON UNA O DOS VECES FUE SUFICIENTE
Y TODO FUE EN VANO
EL TIEMPO EMPIEZA A TRANSCURRIR
Y ANTES DE QUE TE DES CUENTA, YA ESTÁ CONGELADO

PERO ALGO SUCEDIÓ
POR PRIMERA VEZ DESDE QUE ESTOY CONTIGO
MI CORAZÓN SE FUNDIÓ EN EL SUELO
ENCONTRANDO ALGO VERDADERO
Y TODO EL MUNDO MIRABA ALREDEDOR
PENSANDO QUE ESTABA LOCA

PERO NO ME IMPORTA LO QUE DIGAN
ESTOY ENAMORADA DE TI
ELLOS TRATARÁN DE ALEJARME
PERO NO SABEN LA VERDAD
MI CORAZÓN ESTÁ MUTILADO HASTA LAS VENAS
Y YO CONTINÚO CERRÁNDOLO
Y TU ME LO CORTAS Y LO ABRES Y YO...

SIGO SANGRANDO
SIGO, SIGO SANGRANDO AMOR
SIGO SANGRANDO
SIGO, SIGO SANGRANDO AMOR
SIGO SANGRANDO
SIGO, SIGO SANGRANDO AMOR
TU ME CORTAS Y ME ABRES

HACIENDO LO IMPOSIBLE POR NO OÍR
PERO ELLOS HABLAN DEMASIADO FUERTE
SUS SONIDOS PERFORADORES ME LLENAN LOS OIDOS
INTENTAN LLENARME SIN DUDAS
YA SE QUE EL OBJETIVO
ES MANTENERME CAYENDO

PERO NADA ES MÁS GRANDE
QUE LA RÁFAGA QUE LLEGA CON TU ABRAZO
Y EN ESTE MUNDO DE SOLEDAD
VEO TU ROSTRO
Y AUN CON TODO EL MUNDO ALREDEDOR
PENSANDO QUE ESTOY LOCA, TALVEZ, TALVEZ
Letras4U.com » Letras4U.com » [url]http://www.letras4u.com[/url]

PERO NO ME IMPORTA LO QUE DIGAN
ESTOY ENAMORADA DE TI
ELLOS TRATARÁN DE ALEJARME
PERO NO SABEN LA VERDAD
MI CORAZÓN ESTÁ MUTILADO HASTA LAS VENAS
Y YO CONTINÚO CERRÁNDOLO
Y TU ME LO CORTAS Y LO ABRES Y YO...

Y ME ESTÁ DRENANDO COMPLETAMENTE
OH A TODOS LES SERÁ DIFÍCIL DE CREER
YO LLEVARÉ ESTAS CICATRICES
PARA QUE TODOS LAS VEAN

PERO NO ME IMPORTA LO QUE DIGAN
ESTOY ENAMORADA DE TI
ELLOS TRATARÁN DE ALEJARME
PERO NO SABEN LA VERDAD
MI CORAZÓN ESTÁ MUTILADO HASTA LAS VENAS
Y YO CONTINÚO CERRÁNDOLO
Y TU ME LO CORTAS Y LO ABRES Y YO...

SIGO SANGRANDO
SIGO, SIGO SANGRANDO AMOR
SIGO SANGRANDO
SIGO, SIGO SANGRANDO AMOR
SIGO SANGRANDO
SIGO, SIGO SANGRANDO AMOR
TU ME CORTAS Y ME ABRES

miércoles, 26 de diciembre de 2007

Sorpresas. ¿Será la navidad?

Bueno, primero deciros que no se para que tanta encuesta, si al final hice lo que me dio la gana... xD. Me he hecho mechas de esas muy finitas de dos tonos menos que mi color, que no se notan mucho pero me aclaran un poco el pelo.

El 24 por la tarde fui a la psicóloga. No es una psicóloga normal. Me conectó a una máquina, con la cual se podía ver hasta mi aura. Yo nunca la había visto y me hizo mucha ilusión verla, ese día la tenía de color azul con un poco de verde por detrás y muy limpia. Y también se veía como estabas a través de los chacras (o como se escriba). No hablamos de mi homosexualidad en ningún momento, yo no le dije nada. Hablamos básicamente de mi padre, de la falta de figura paterna
que he tenido. Del "abandono" que ha habido por su parte. Ella me dijo que si mi padre y mi madre fueran mis piernas una la tenía herida, y claro podía andar, pero con más dificultad. Me dijo que creía que tenía que decirle lo que sentía a mi padre. Eso ya lo sabía, pero es algo que me cuesta, porque aunque haya pasado de mi sigue siendo mi padre. Me recomendó que fuera a un terapeuta (que mejor si era un hombre) de Madrid. Pero es que ella me cobró 70 eurazos y se él me va a cobrar lo mismo...

Luego me fui a casa me duche y me fui con mi madre a casa de mis tíos a hacer el caga tió. Me cayó una camara de 7 megapixeles!! Y unas converse azules, calzoncillos, calcetines, el pack de papelería de cada año (bolis y tal), una camiseta, un neceser, un cenicero portátil, y algo más... Está bien eh. Por cierto, os pongo una foto de un tió que he encontrado por internet para que os hagáis un poco a la idea.

El 25... Bueno, para empezar mi primo hizo un cartel para poner en la entrada de casa de mis abuelos, que es donde vamos siempre a comer el 25 y el 26, deseando feliz navidad y debajo los nombres de toda la familia menos el mío. Pero bueno mi primo ya me dijo que era porque lo hizo todo resacoso y apenas había dormido. Y bueno, después de la cena mi madre se tuvo que desahogar conmigo, siempre lo hace en Navidad. Bueno, y reconozco que yo también me desahogo. Pero este año me he dado cuenta de que lo he sabido llevar muy bien. Es que todos tienen unas ganas de mandar y de dirigir, y cuando me dicen algo yo les digo "si, si, ya voy", y voy a mi rollo.


El 26... Al principio durillo. Tres días seguidos con toda la familia... Pues voló algún que otro cuchillo y mi primo y yo por si las moscas nos abrimos. Me sorprendió mucho que me dijera de irnos a tomar un café (me invitó, porque yo no llevaba pasta), porque hacía mucho que no hablábamos. No sé, de pequeños estuvimos muy unidos (tiene solo un año más que yo), pero al ir creciendo cada uno tiró por su lado. Ha sido una sorpresa agradable.
Y luego por la noche llamada de mi padre, la cual me descolocó (si, de mi padre ya haré un post a parte un día de estos). Ver el ilusionista en familia, y aclarar luego por msn algunas cosas...

De momento... "Eso es todo amigos"


Muchos besos navideños xD


"Caga tió" de Gossos

domingo, 23 de diciembre de 2007

Soy como el almendro



Ya estoy en casa!!
Y ya he cenado con mi mama y mi tete, y ya le he hecho caricias a mi gata!
Y nada a disfrutar de esta semana y tres días que tengo de vacaciones... (jo, se me hará más corta). Tengo algún post pendiente pero ya lo dejo para la vuelta de vacaciones { el día 2 :( }, y nada solo deciros que voy a estar missing esta semana, así que siento no poder leeros ni comentaros, pero cuando terminen las vacaciones ya me pondré al día.
Buf... Mis vacaciones prometen... Reencuentros, sesiones con la psicologa (si tengo hora el 24 a las 18:00h, con lo que ha insistido mi madre al final he accedido), ¿fiestas? (no creo que salga mucho), regalooos (si el 24 hago el caga tió, y el 25 me dan los regalos de reyes porque como no podré ir para reyes... :( ), turroooon, comida de mi abuela (a ver si engordo unos quilitos), y una novedad en las comidas familiares mis tios que llegaron ayer de NY y la madre de mi tia (llegada de SF).
Bueno, supongo que tendré algo que contaros a la vuelta, y si no ya me inventaré unas vacaciones ideales para que penséis que he estado muy ocupado xD
Como a lo mejor no sus veo, solo decirsus...

¡ ¡ ¡ FELIZ NAVIDAD Y PRÓSPERO AÑO NUEVO ! ! !

Ai uichu a meri crismas, ai uichu a meri crismas, ai uichu a meri crismaaaaaas! an a japi niu ier!!!!"


Muchos besos!!!

jueves, 20 de diciembre de 2007

The Masquerade

¿Me conoces? ¿Te conozco? ¿Te conoces? ¿Me conozco?
Nos cruzamos. Veo tu rostro, ¿o quizás no? Hablamos, y creo conocerte, pero ¿te conozco? Pasa el tiempo y seguimos compartiendo vivencias y crees conocerme, pero ¿me conoces?
A veces creemos conoc
er a gente, pero ¿les conocemos realmente? ¿O tan solo vemos lo que quieren mostrar? Quizás tan solo sea pura fachada, una máscara que esconde su verdadera identidad. Y que es el mundo, que es la gente, que es la sociedad, si no nada más que un baile de máscaras que dura eternamente. Un sin parar de mentiras piadosas, sorpresas desagradables, decepciones y frustración. Y yo te pregunto ¿sabes quien eres? ¿sabes quién soy? No es fácil responder a estas preguntas, pero más difícil es intentar conocer sin conocernos a nosotros mismos.
¿Has sido completamente sincero con alguien alguna vez? Todo sería tan fácil… Decir te quiero, decir me importas, o simplemente con una mirada mostrar el aprecio que sientes por esa persona que ha andado contigo, tan solo poder dar las gracias por dejar que nos cobijáramos bajo su paraguas aquél día de lluvia en el que el agua parecía arrastrarnos. Pero pocas veces esto sucede. ¿Cómo encontrar una mirada detrás de una máscara? ¿Cómo sentir cariño por alguien que no es?

Salgo a la calle y no veo más que máscaras observándome divertidas con sus ojos sin vida. Y tengo miedo. Me da miedo este eterno baile que parece no tener fin.

Hoy llueve, y yo me mojo bajo la lluvia rodeado de sonrisas que no existen. Hoy miro al mundo desde mi ventana y las gotas de agua me hacen ver un mundo que no es real ¿o si lo es? Hoy estoy empapado de sentimientos y sensaciones que soy incapaz de expresar. Hoy salgo a la calle y me pongo de nuevo la máscara. Hoy llegas tú con un paraguas. Hoy te miro a los ojos y me sonrío. Hoy cobijándome de la lluvia bajo tu paraguas observo tu rostro y te pregunto. “Nos quitamos la máscara?"


"Cuando el sol brilla, brillamos juntos. Te dije que estaría aquí para siempre, que yo siempre seré tu amigo. Ahora llueve más que nunca, pero nos tenemos el uno al otro. Puede cobijarte bajo mi paraguas..."


"Umbrella" cover de Mandy Moore

lunes, 17 de diciembre de 2007

Fandango del candil


"Fandango del candil"
Coreografia: Mariemma
Intérpete: Aida Gómez
Año: 1990

"Porque al espectador hay que educarlo", como nos dicen a veces.

(Tenéis que ver el vídeo, si no el post no tiene sentido)

Está pieza es una variación de Escuela Bolera, uno de los estilos que están dentro de la danza española. (Vamos que es una de mis asignaturas). Se baila con castañuelas y zapatillas y actualmente es el estilo que menos se lleva en los escenarios, debido, en parte, a su dificultad técnica.

La calidad del vídeo es muy mala, pero es una grabación del año 1990 y encima está sacado del yotube, así que, no se puede ver mejor, sorry.

Vive la france! (y la hierba)

Este fin de semana ha llegado un amigo que ha estado tres meses bailando en Francia. Y me ha traído dos regalitos!!! Que majo! Uno es un llavero que es un pollo de peluche y el otro... ¡es el mejor regalo para días con calentón! xD. Y si no mirad lo que me a traído y me decís... :

"Es mioooo, mi tesoroooo. xD"

Ayer estuvieron en casa él y una amiga (bueno, yo nuestra queridíssima amiga maría xD). Lo mejor fue cuando acutlizamos el fotolog super moraos y quedaron escritas cosas como esta:
hola yo soy el melocotón, y yo la piña, y yo el mago


y habia un cubito de mikados...


estamos super nerviosos..
L. era la piña

y J. el azucar... xq es timido...


O dejandonos cosas como esta:
AL: Me voy a comer una galleta en forma de pene
AL (preguntándomelo a mi: Tu ya te has comido una que tal está?
PETER: Esta buena, aunque yo me quedo con las de verdad
AL: Tu que parte quieres? (preguntandoselo a AF)
(AF no contesta porque lo está escribiendo todo en el fotolog)
AL: Bueno, pues yo el capullo y tu los huevecillos.
Y bueno ver este video con el efecto de las hiervas mágicas es la polla:

"Relax" de Mika

Ayer cuando estaba super fumado pensaba que si así no serían más fáciles las cosas. No sé. Huir de todo, huir del mundo, y vivir en tu propio mundo, desconectar de todo. Como dicen en Mary Poppins "Que alegre ilusión es ir con Mary... Mary te hace a ti soñar" (¿Kichi no será publicidad subliminal?). Si, todo sería más fácil. No habría más preocupación que comer y tener dinero para pillar. Y me pasaría el día soñando y siendo feliz, riéndome en mi propio mundo. Un mundo que nadie destruiría porque sería solamente mio. ¿Te apuntas? Vayámonos a vivir bien lejos sin la necesidad de movernos. ¿Vienes? Volemos hacia tierras lejanas sin necesitar un avión. Yo quiero irme. ¿Y tu? ¿Me acompañas?

PD: Gracias por los comentarios del post anetrior (especialmente a absollut, por razones que no pueden ser desveladas :P).

PD2: Niño ya se que no tengo porque sentirlo, pero solo siento haber estropeado el fin de semana. Me moría de ganas, me cagué y ahora me arrepiento. Gracias por entenderme. Y no sigo porque si no me pongo poético y luego te lo crees :P

domingo, 16 de diciembre de 2007

Escribint sobre blanc

Potser tens raó i no se qui soc. Potser es veritat que no em conec. I si, ho reconec, em fa por. Em fa por saltar al buit sense saber que hi ha al final. No sóc capaç d’alçar el vol sense saber on aniré a parar. I ara sóc com ells, no ho he sapigut fer, i t’he fallat. Ara sóc un gilipoles més dins la teva llista negra. Ara em sento fatal. Ara sento haver-te creat expectatives que no he sapigut complir, perquè em feia por.
No, jo no sóc un home, tan sols sóc un noi al que obliguen a créixer. No, no sóc madur. Quan hi ha un problema m’és més fàcil recollir i marxar cap a un altre costat. Enfrontar-m’hi soposa nervis, adrenalina… Tantes coses que no em vé de gust sentir…
Sento que t’he fallat, ara no sóc al teu costat tal i com t’havia fet creure. I em sento una merda per haver-te donat esperances i després haver desaparegut. Però sóc així. No sóc valent. Jo no em llenço al buit. L’aventura em fa por. L’amor no està fet per a mi.
Camino sol pels grisos carrers d’aquesta ciutat i mentre fumo un cigarro mil excuses passegen tranquilamente per la meva ment. No m’ho puc treure del cap… Em feia por que no es complísin les espectatives que jo havia creat, em feia por fallar-te i cagar-la irremediablement, em feia por volar al teu costat sense saber que pasaría, em feia por no conéixe‘t, no saber qui érets. Perquè no, jo no sóc fácil. Sóc complicat. Però no té sentit. Avui res no té sentit. Tan sols són excuses… Però de què tinc por? D’enamorar-me i que em fagín mal? De prometre coses que després no podré complir? De crear esperànces i després volar vén lluny? Sóc canviant, com les aigües d’un riu. Sóc inconstant, com el temps a l’estiu. Sóc insegur, com les onades del mar. Sóc jo. A vegades volant amb al vent, d’altres nedant contra corrent.
No perdís el temps, no valc la pena. No malgastis els teus dies intentan entendre’m perquè ni jo m’entenc. No llencis hores per intentar saber qui sóc encara que sigui per uns segons. Surt i mira al teu voltant. Estàs rodejat de gent, i t’ho seguro, no valc tant. Corre als braços d’un altre, els meus no són prou forts i no et podràn aguantar. Si, vull estar sol. Si, vull estar amb algú que m’estimi. Si, em contradic. I qué? A algú li importa?
No vull fer-te mal. No vull ser un cabró. No em fagis cas. No entenguis res del que dic, perquè no té sentit. És només la meva ment dibagant, parlant amb élla mateixa, deixant-me a mi de costat, fent que el cor no valgui, impedint que passi el que encara no ha començat.

(( Lo he puesto en comentarios traducidos. Sorry, es que me salió así, no lo pude evitar. ))


"Everytime" de Britney Spears